niedziela, 21 września 2014

"Tatuaż z lilią" - Ewa Seno

Tytuł: Tatuaż z lilią
Seria: Antilia, tom 1
Autor: Ewa Seno
Wydawnictwo: Feeria
Data wydania: czerwiec 2014
ISBN: 9788372293886
Liczba stron: 288
Cena: 29,9 zł
Natalia - moja ocena: 4,5/10


Od jakiegoś czasu próbuję przekonać się do literatury polskiej. Zachęciły mnie do niej autorki takie jak Olga Rudnicka i A.M. Chaudiere, ale kilku udało się też mnie zrazić. Postanowiłam jednak ponownie zaryzykować i tym razem zabrać się za dość świeżą pozycję dostarczoną na rynek przez wydawnictwo Feeria, czyli "Tatuaż z lilią" Ewy Seno. Nie spodziewałam się fajerwerków, gdyż zostałam ostrzeżona przez kilka osób, że historia jest specyficzna i może dlatego nie przeżyłam aż tak dużego rozczarowania.

W dniu osiemnastych urodzin Ninie wszystko sypie się na głowę. Kłótnia z ojcem, przyłapanie chłopaka i najlepszej przyjaciółki w niedwuznacznej sytuacji na jej własnej imprezie urodzinowej czy utrata fałszywych znajomych nie stanowią najlepszych prezentów. W złości postanawia zmienić coś w swoim życiu i daje się namówić obcemu człowiekowi, który udzielił jej schronienia przed deszczem, na tatuaż - przepiękną, wyrazistą lilię na nadgarstku. Gdy następnie wraca do domu, zaczyna żałować wcześniejszych uniesień - okazuje się, że jej ojciec i macocha zginęli w wypadku samochodowym. Dziewczynie przyjeżdża z pomocą ciotka ze Stanów, proponując rozpoczęcie nowego etapu życia w jej ojczyźnie, na co Nina przystaje bez większego wahania. I tu zaczynają się schody. Chciała uwolnić się od facetów, a już w samolocie jeden zawraca jej w głowie. I żeby to tylko był koniec przygód - nie tylko miłosnych, ale także nie z tego świata.
Przede wszystkim mam wrażenie, że powinno się zmienić tytuł książki na "Schemat goni schemat". Wprost nienawidzę tak stereotypowego przedstawiania amerykańskiej szkoły. Nie wiem, kto taką modę zaczął, ale jako osoba, która sama pisze nie wyobrażam sobie ruszyć tematu szkoły w Stanach czy też jakiegokolwiek innego bez uprzedniego rozeznania m.in. w sprawach stereotypowych. Autorka ma ten pech, że mam tam wielu znajomych i sama od dawna siedzę w temacie, więc takie podejście do niego mocno mnie zniechęciło już na samym wstępie.

Osoby narzekające na trójkąty miłosne znajdą coś dla siebie - pani Seno zaserwowała nam jedno ciacho więcej, tworząc czworokąt. Jak dla mnie za dużo tych facetów, ale może jestem za stara, by mieć na raz aż trzech. Nie mówiąc już o braku zdecydowania bohaterki. Raz całuje się z jednym, śni o nim i nie może wyrzucić go z myśli, ale napala się od razu na pierwszego faceta, jakiego poznaje w nowym mieście, nie mówiąc już o znajomych przyjaciół. Nie wiedziałam też, że przyjaźnie nawiązuje się przez jedną rozmowę. I naprawdę nie rozumiem, dlaczego w połowie obecnie powstających książek przyjacielem głównej bohaterki musi być gej. Już niemal od pierwszej strony wyczekiwałam informacji o nim i bum, nie rozczarowałam się. Chociaż w tym przypadku chyba bym wolała się rozczarować - przynajmniej o jeden schemat mniej.

Sama główna bohaterka jest niesamowicie irytująca. Dziecinna, naiwna, zbyt roztrzepana jak na normalnego człowieka i nieodpowiedzialna. Twierdzi, że nie obchodzą jej pieniądze i że wręcz nienawidzi ich tyle mieć, po czym wyjeżdża do Stanów, kupuje nowiutki fortepian, genialny samochód i co tydzień wpada w odwiedziny do centrum handlowego po kolejną partię ciuchów. Już nie wspominając o tym, że jest genialnym przykładem bohaterki, której nie lubię w książkach. Za chłopaka ma kapitana drużyny, przyjaźni się z dziewczynami mięśniaków z drużyny swojego chłopaka, jest skłócona z ojcem o złą macochę, która jest zaledwie kilka lat od niej starsza i zdradza męża m.in. z ogrodnikiem... Ach, czy wspominałam o tym, że po nakryciu swojego faceta z najlepszą przyjaciółką jak gdyby nic idzie sobie zrobić tatuaż, a po śmierci ojca jak gdyby nigdy nic wyjeżdża do Stanów? Na tym może skończę, bo mogłabym tę listę ciągnąć, i ciągnąć, a nie chcę Was aż tak nastraszyć.

Okładka niby przyciąga wzrok, ale nie jestem pewna, czy zwróciłabym na nią większą uwagę w księgarni. Nie rozumiem tego podwojenia twarzy. 
Trzeba przyznać autorce, że warsztat ma niezły. Książkę pochłonęłam w kilka godzin m.in. dzięki prostemu językowi i niezwykle szybkiemu tempu akcji (może nawet nieco zbyt szybkiemu). Męczyło mnie tylko amerykanizowanie pewnych rzeczy. Przykładowo - skoro to język polski, to używamy wersji "okej" zamiast oryginalnego "OK". 

Mimo tych wszystkich wad, nie mogę ocenić książki niżej niż na czwórkę. Zaciekawiła mnie i jakoś przytrzymała uwagę. Nie lubię głównej bohaterki, ale wątek romansu z nauczycielem od dawna stanowi moją słabość. Nie polecam Wam tej książki, ale nie mogę jej też odradzić. Wielu osobom się podobała, a i ja planuję sięgnąć po kolejny tom, by skończyć tę historię. "Cena odwagi" pojawi się na rynku 16 października, a ja na razie pozwolę sobie uwolnić od tej historii.

26 komentarzy:

  1. Właśnie mam podobne wrażenie. Gdyby usunąc bohaterkę, książka byłaby ok ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czy ja wiem? Trzech facetów i ten niby mroczny A.?

      Usuń
  2. Widzę, że mamy podobne odczucia do tej publikacji. Dla mnie też ta seria jest dość przeciętna - kto wie? może kolejna będzie już lepsza :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo mocno przeciętna. Liczyłam mimo wszystko na lepszą zabawę.

      Usuń
  3. Ja również jakiś czas temu zraziłam się książkami polskich autorów , chociaż ostatnie dwie czytane przeze mnie , były świetne .. ;) Kiedyś miałam ochotę na tę książkę , potem mi przeszło . Kolejna młodzieżówka typu paranormal romance ? Tym razem podziękuję , bo oryginalnością ta seria z pewnością nie zaskoczy .. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mogę Ci gorąco polecić "Niewolnicę" A.M. Chaudiere :) Wspaniała książka polskiej autorki, która przekonała mnie w ogóle do polskiej literatury :)

      Usuń
  4. Nie słyszałam wcześniej o tej serii, ale wydaje mi się, że raczej niewiele tracę, zwłaszcza, jeśli książka jest tak schematyczna. Może zdecyduję się ją przeczytać, jeśli będę miała okazję skądś ją pożyczyć, ale na pewno nie kupię :)
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Spróbuj nawet w księgarni przeczytać kawałek i zobacz, jak Ci przypadnie do gustu. Dla mnie była zbyt stereotypowa.

      Usuń
  5. Nie czytałam tej książki, ale słyszałam o niej i miałam ochotę sama ją przeczytać, ale po Twojej recenzji to naprawdę waham się, czy warto poświęcić czas na czytanie tej książki mają stertę ponad 30 innych. [ Kraina Książek ]

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zależy, jakie książki masz wśród tych 30 innych :) Przeczytaj fragment w księgarni i sama zdecyduj.

      Usuń
  6. Jest wiele polskich autorek, które zasługują na uwagę, więc nie zrażaj się :-) Mi książka się nie spodobała. Myślałam, że będzie lepsza.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiem, uwielbiam A.M. Chaudiere czy Olgę Rudnicką, niemniej wiele książek polskich autorek mnie zraziło.

      Usuń
  7. Też mam w planach 2 tom, nie mogę się doczekać:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja jej aż tak nie wyczekuję, ale miejmy nadzieję, że będzie lepsza od jedynki.

      Usuń
  8. Czytałam już kilka recenzji tej książki i nadal nie wiem, czy się skusić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam przeczytać fragment w księgarni i sprawdzić na własnej skórze.

      Usuń
  9. Czytam kolejną negatywną opinię na temat tej pozycji. Na pewno sobie odpuszczę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja właśnie trafiałam wcześniej na dobre opinie, dlatego się skusiłam.

      Usuń
  10. Czytałam jakoś zaraz po premierze i nawet nie taka zła jak mówią ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie się podobało jedynie, że czytało się płynnie i nie było dłuższych przestojów akcji.

      Usuń
  11. Miałam identyczne odczucia po lekturze! Za dużo facetów, schemat goni schemat, irytująca bohaterka... Ale styl autorki na plus, mimo ciągłego wzdychania "serio? Czworokąt?" książkę czytałam z przyjemnością:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Styl nie był jakiś wybitny, ale typowo młodzieżowy, nie? Taki lekki, w sam raz do szybkiej lektury.

      Usuń
  12. Widzę, że książka jest pełna sprzeczności, a ja takie lubię najbardziej :P Dzięki Twojej recenzji wiem, że nie mogę wymagać od niej zbyt wiele. Ot! Kolejne lekkie czytadełko na coraz dłuższe wieczory :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Haha, prawda, książka jest lekka dosłownie i w przenośni, by móc ją pochłonąć, gdy nie ma się już siły myśleć :P

      Usuń
  13. No i mnie przekonałaś ;) Nie ma szans, żebym sięgnęła po tę książkę. Kompletnie się nie nadaję teraz do tego, żeby czytać znowu o tym samym. Za to muszę przyznać, że okładka do drugiej części jest naprawdę ładna ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A dla mnie ta okładka jest okropna :P Znacznie bardziej podoba mi się ta od pierwszej części.

      Usuń

Dziękuję za każdy zostawiony komentarz - uwielbiam je czytać i przez to pomału Was poznawać.