W świecie wykreowanym przez Rosalię Aguilar Solace wciąż jest wiele do odkrycia, a każda kolejna przygoda może wiązać się z jeszcze większym niebezpieczeństwem i trudniejszymi wyborami.
Po bardzo dobrym pierwszym tomie, czyli „The Great Library of Tomorrow”, z dużą ciekawością sięgnęłam po „The Sky of Sacrifice”. Miałam jednak pewne obawy, bo kontynuacje potrafią czasami okazać się najsłabszym ogniwem serii. Szczególnie wtedy, gdy muszą przede wszystkim przygotować grunt pod wielki finał. Na szczęście Rosalia Aguilar Solace nie poszła tą drogą. Otrzymałam historię, która nie tylko rozwija znane już uniwersum, ale również wyraźnie zmienia swój charakter. Jest mroczniej, poważniej i zdecydowanie bardziej emocjonalnie.
Wielka Biblioteka Jutra ponownie zachwyca rozmachem i pomysłowością. To zdecydowanie jeden z najmocniejszych elementów całej serii. Autorka stworzyła niezwykle rozbudowany świat, w którym magia, historia, różnorodne królestwa i tajemnice tworzą fascynującą całość. Tym razem nie ograniczamy się jednak do dobrze znanych lokacji. Bohaterowie wyruszają w kolejne podróże, odkrywają nowe miejsca i stopniowo poznają sekrety związane z przeszłością Księgi Mądrości. Uwielbiam fantastykę, która potrafi rozbudzić wyobraźnię, a Papierowy Świat zdecydowanie ma w sobie coś wyjątkowego.
Warto również wspomnieć o inspiracjach Tomorrowlandem. Choć sama szału wokół tego belgijskiego festiwalu nie czuję, to powiązanie z nim serii nadaje jej niecodzienny charakter. Widać to w baśniowości, spektakularności i pewnej niezwykłej atmosferze, która towarzyszy całej opowieści. Mam wrażenie, że autorka chciała stworzyć coś więcej niż klasyczną historię fantasy. Zależało jej również na uchwyceniu emocji związanych z odkrywaniem czegoś niezwykłego i większego od nas samych. I muszę przyznać, że ten pomysł naprawdę do mnie przemawia.
Tym razem na pierwszy plan wysuwa się Nu, Mędrczyni Prawdy, która musi odnaleźć się nie tylko w swojej nowej roli, ale również w uczuciach, jakie zaczyna żywić do Robina. Niestety, spokój nie trwa długo. Powracające koszmary i wydarzenia wstrząsające Wielką Biblioteką zwiastują nadejście kolejnego zagrożenia. Pojawiają się również sekrety z przeszłości i tajemnicza relikwia związana z historią Księgi Mądrości. Nu musi więc zdecydować, jak pogodzić własne szczęście z odpowiedzialnością za innych. Bardzo polubiłam tę bohaterkę. Jest w niej jednocześnie siła i kruchość, a jej wewnętrzne rozterki sprawiły, że łatwiej było mi zaangażować się w jej historię.
Nie oznacza to jednak, że cała opowieść skupia się wyłącznie na Nu. Autorka prowadzi fabułę wielotorowo, pozwalając nam obserwować losy kilku grup bohaterów. Szczególnie interesujący okazał się dla mnie wątek Veera i jego towarzyszy, którzy muszą zmierzyć się z dużo mroczniejszą stroną tego świata. Kontrast między ich doświadczeniami a podróżą Nu i Robina dobrze buduje napięcie. Tym bardziej, że tym razem zagrożenie jest znacznie bardziej odczuwalne, a nie wszystkie problemy da się rozwiązać za pomocą odwagi i dobrych intencji. Przyjaźnie zostają wystawione na próbę, lojalność nabiera nowego znaczenia, a bohaterowie muszą mierzyć się z konsekwencjami własnych decyzji.
Tutaj warto wspomnieć, że jednym z najważniejszych motywów powieści jest poświęcenie. I nie chodzi wyłącznie o wielkie, bohaterskie gesty, ale również o codzienne wybory, w których trzeba zdecydować, z czego jesteśmy gotowi zrezygnować dla innych. Rosalia Aguilar Solace pokazuje, że miłość, przyjaźń i oddanie nie zawsze wystarczą, by wszystko naprawić. Czasami nawet najlepsze intencje prowadzą do bolesnych konsekwencji. Bardzo podoba mi się ten kierunek, ponieważ dzięki niemu historia staje się dojrzalsza, a stawka poszczególnych wydarzeń wyraźnie rośnie.
Nie mogę też nie wspomnieć o samym stylu autorki. Narracja jest płynna, opisy obrazowe, a liczne punkty widzenia pozwalają lepiej zrozumieć motywacje poszczególnych postaci. Jednocześnie muszę ostrzec, że nie jest to książka, którą można czytać bez większego skupienia. Wręcz przeciwnie! Znajomość pierwszego tomu uważam za absolutnie konieczną, ponieważ autorka nie traci czasu na ponowne wprowadzanie czytelnika w podstawy swojego uniwersum. Pojawia się też sporo nowych postaci, informacji i wątków, przez co momentami można poczuć się nieco zagubionym. Zdarzały mi się fragmenty, w których musiałam na chwilę zwolnić, żeby uporządkować sobie wszystkie wydarzenia. Tempo również nie zawsze jest równe, choć dynamiczne sceny i kolejne tajemnice skutecznie zachęcają do dalszej lektury.
Podsumowując, „The Sky of Sacrifice” to bardzo udana kontynuacja, która pod wieloma względami wypada nawet lepiej niż pierwszy tom. Rosalia Aguilar Solace rozwija swoje uniwersum, pogłębia portrety bohaterów i wprowadza do historii znacznie więcej mroku oraz emocjonalnych dylematów. Nie jest to jednak lekka fantastyka na jeden wieczór. Wymaga skupienia, znajomości poprzedniej części i gotowości na zanurzenie się w naprawdę rozbudowanym świecie. Mnie ta podróż momentami zachwycała, momentami przytłaczała, ale zdecydowanie nie pozostawiła obojętną. A zakończenie? Cóż, po raz kolejny autorka skutecznie rozbudziła moją ciekawość. Zdecydowanie czekam na kolejny tom!
.jpg)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Na blogu korzystam z zewnętrznego systemu komentarzy Disqus. Więcej na ten temat znajdziesz w Polityce Prywatności Bloga.